2. Ο Σκού συναντάει το φίδι

Ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά του ένα φίδι. Το σκουληκάκι στην αρχή σάστισε, μια που πρώτη φορά έβλεπε κάτι τέτοιο. Αμέσως όμως μάζεψε όλο του το κουράγιο και αποφάσισε να μίλησε στο φίδι.
Σκου. Πρώτη φορά στην ζωή μου βλέπω τόσο μεγάλο σκουλήκι. Η μαμά, μου λέει να τρώω όλο μου το φαγητό για να μεγαλώσω, αλλά ποτέ δεν πίστευα ότι εμείς τα σκουλήκια μπορούμε να γίνουμε τόσο μεγάλα.
Φίδι. Χαχαχα. Είσαι πολύ αστείος νεαρέ. Μπράβο με έκανες και γέλασα. Ακου σκουλήκι. Πως το σκέφτηκες αυτό; εγώ μικρέ μου φίλε είμαι ένα φίδι.
Σκου. Φίδι; Τι φίδι; Εσύ είσαι ένα σκουλήκι. Ίσως όμως, εσείς τα πολύ μεγάλα σκουλήκια να λέγεστε φίδια.
Φίδι. Όχι αγόρι μου. Τα έχεις μπερδέψει μου φαίνεται λιγάκι. Άλλο το σκουλήκι και άλλο το φίδι.
Σκου. Μα γιατί; Δεν μπορεί. Κάπου έχει γίνει λάθος. Αφού είμαστε ίδια. Μόνο που εσύ είσαι μεγαλύτερος.
Φίδι. Πουθενά δεν έχει γίνει λάθος. Απλά, εσύ είσαι ένα σκουλήκι και εγώ είμαι ένα φίδι. Δεν έχουμε τίποτα κοινό μεταξύ μας.
Σκου. Μα δεν μπορεί. Σίγουρα κάνεις κάποιο λάθος. Περπατάς όπως οι κότες;
Φίδι. Όχι βέβαια!
Σκου. Δεν έχεις πόδια. Για να μετακινηθείς πρέπει να συρθείς. Σωστά;
Φίδι. Σωστά.
Σκου. Το ίδιο και εγώ. Να λοιπόν το πρώτο κοινό στοιχείο. Η φωλιά σου είναι κάτω από την γη;
Φίδι. Ναι αλλά?
Σκου. Και εμένα το ίδιο. Να και το δεύτερο κοινό στοιχείο. Φοβάσαι μην σε φάνε τα πουλιά;
Φίδι. Και βέβαια φοβάμαι. Γι αυτό προτιμώ να βγαίνω το βράδυ που τα πιο πολλά πουλιά κοιμούνται.
Σκου. Το ίδιο και εγώ. Να και το τρίτο. Είδες που μοιάζουμε σε όλα;
Φίδι. Ναι αλλά εσύ μπορείς αν δαγκώσεις κάποιον και να τον σκοτώσεις με το δηλητήριό σου;
Σκου. Δεν ξέρω. Δεν έχω δαγκώσει ποτέ μου κανέναν. Αλλά εάν μπορείς εσύ τότε θα μπορώ και εγώ. Οπότε αν συναντήσω καμιά κότα θα την δαγκώσω αμέσως.
Φίδι. Με τέτοιο τρόπο σκέψης, δεν σε βλέπω να πηγαίνεις και πολύ μακριά. Όσο για το αν μοιάζουμε, πρέπει επίσης να σου πω, ότι εγώ δεν ζω όλη μου την ζωή κάτω από την γη.
Σκου. Α!!! τώρα το κατάλαβα. Είσαι από αυτά τα σκουλήκια που ζεις στον ουρανό. Γι αυτό είσαι και τόσο μεγάλο. Γι αυτό και νομίζεις πως σε λένε φίδι. Ίσως εκεί τα σκουλήκια να λέγονται φίδια.
Φίδι. Δεν ΝΟΜΙΖΩ πως με λένε φίδι?. ΞΕΡΩ ότι με λένε φίδι, είπε το φίδι φανερά εκνευρισμένο.
Σκου. Από πού το ξέρεις;
Φίδι. Από τους γονείς μου, που το έμαθαν από τους δικούς τους γονείς, που με την σειρά τους το έμαθαν από τους δικούς τους γονείς και πάει λέγοντας.
Σκου. Και αν ο προ προπάππους σου, είχε πει ψέματα στα παιδιά του, εσύ πως θα το ήξερες; Μπορεί να έκανε λάθος. Εξάλλου τι κακό υπάρχει στο να είσαι σκουλήκι;
Φίδι. Αχ τα νεύρα μου. Δεν αντέχω … Θα στο πω μια τελευταία φορά και εύχομαι να το καταλάβεις. Εγώ είμαι φίδι, Φ.Ι.Δ.Ι. Και εσύ είσαι ένα σκουλήκι. Και εγώ όταν ήμουνα μικρός ήθελα να γίνω ελάφι και να μπορώ να τρέχω, αντί να σέρνομαι σαν φίδι. Όμως σε αυτή την ζωή, είσαι αυτό που γεννιέσαι. Εγώ είμαι ένα φίδι και εσύ ένα σκουλήκι.
Σκου. Είσαι σίγουρος;
Φίδι. Απόλυτα σίγουρος.
Σκου. Τότε μπορεί να έχεις δίκιο. Μπορεί να είσαι πραγματικά ένα φίδι. Εγώ όμως μπορεί και να μην είμαι σκουλήκι, αλλά ένα είδος μικρόσωμου φιδιού. Εξάλλου εσύ μεγάλωσες και αποφάσισες τι θα γίνεις. Ενώ εγώ είμαι μικρός ακόμα και μπορώ να γίνω ό,τι θέλω. Θα δοκιμάσω διάφορα πράγματα και μετά θα αποφασίσω τι θέλω να είμαι.
Φίδι. Ε αυτό ήταν. Δεν τρώγεσαι με τίποτα.
Σκου. Νομίζω ότι οι κότες, έχουν διαφορετική άποψη πάνω σε αυτό.
Φίδι. Εγώ φεύγω τώρα. Επειδή όμως ανέφερες τις κότες, θα σου δώσω μια συμβουλή. Εάν δεις μπροστά σου καμιά κότα, μην προσπαθήσεις να την δαγκώσεις. Απλά φύγε.
Σκου. Σε ευχαριστώ για την συμβουλή, αλλά δεν έχω σκοπό να δαγκώσω κανέναν. Δεν θέλω να σκοτώσω κάποιον και μετά να το έχω βάρος στην συνείδησή μου.
Το φίδι κούνησε απογοητευμένο το κεφάλι του και χάθηκε μέσα στην νύχτα ενώ το καημένο το σκουληκάκι, έμεινε πάλι μόνο του να κοιτάει τον ουρανό, ψάχνοντας να βρει κάποιο τρόπο για να φτάσει εκεί ψηλά. Τόσο πολύ είχε χαθεί μέσα στις σκέψεις του, που δεν πρόσεξε το μικρό κοτόπουλο που είχε σταθεί ακριβώς δίπλα του και το κοιτούσε επίμονα.